Een leven vol liefde, vakmanschap en Bavel
- Christ Boomaars
- 2 dagen geleden
- 3 minuten om te lezen
Het begon allemaal in 1962 in Princenhage. Guus Carton, geboren en getogen in de Belcrum, kwam na het biljarten terecht aan de stamtafel van het hotel-café van de ouders van Wil. Daar zag hij haar voor het eerst. Vooral haar donkerbruine ogen maakten direct indruk.
Een week later kruisten hun wegen opnieuw tijdens een dorpsfeest in Princenhage. Wil was aan het dansen met haar jongere broertje toen Guus zijn kans schoon zag. Met een paar centen wist hij het broertje te overtuigen om even wat te drinken te halen, zodat hij zelf met Wil kon dansen. Na afloop bracht hij haar naar huis. Bij het afscheid volgde meteen een eerste kus.
De ouders van Wil waren niet direct enthousiast. Een jongen uit de Belcrum én ook nog schoenmaker, dat zagen ze niet meteen zitten. Toch bleek al snel dat Guus en Wil meer dan serieus waren.
Dat gebeurde op 1 april 1966, toen ze trouwden. Niet ongemerkt, want het bruidspaar trok met maar liefst vijf koetsen door de straten. Het huwelijk vormde het begin van een mooi gezinsleven. Samen kregen ze twee zonen, Peter (58) en Toine (57), op wie ze nog altijd bijzonder trots zijn. Inmiddels zijn ze zestig jaar verder en kijken ze met veel warmte terug op alles wat ze samen hebben opgebouwd.
Samen bouwen aan de schoenenzaak
Vrijwel direct na hun huwelijk begon hun ondernemers avontuur. Bavel telde destijds ongeveer 2.200 inwoners en had nog geen schoenenzaak. Dat zagen Guus en Wil als hun kans.
Aan de Kerkstraat 31, op de plek waar nu cafetaria de Woodpecker zit, openden ze hun eerste winkel. Guus had het vak van huis uit meegekregen. Zijn vader was (orthopedisch) schoenmaker en vanzelfsprekend was hij zelf ook dat pad opgegaan. Wil nam de verkoop in de winkel en de administratie voor haar rekening.
De eerste jaren waren pittig. Guus repareerde daarnaast schoenen voor andere zaken in de regio om voldoende inkomsten binnen te halen. Het waren lange dagen, maar het harde werken betaalde zich uit. In 1972 konden ze het pand aan Kerkstraat 11 kopen. Daar groeide de zaak uit tot een vertrouwd adres voor generaties klanten.
Bavel was toen nog overzichtelijk en hecht. Veel aankopen gingen ‘op de lat’ en vrijwel iedereen kende elkaar, vaak eerder bij bijnaam dan bij officiële naam. Juist dat dorpse karakter maakte het ondernemen bijzonder.
Guus stond bekend als een echte vakman. Zelf vertelt hij lachend over een klant die versleten schoenen bracht voor nieuwe zolen en hakken. Toen de schoenen klaar waren, geloofde de man niet dat het zijn eigen paar was. Ze zagen er veel te nieuw uit. Uiteindelijk wilde hij ze niet eens meenemen en hebben ze zelf maar een nieuw paar herenschoenen aan hem gegeven.
In de jaren tachtig groeide de winkel verder en werd het assortiment uitgebreid met sportartikelen. Maar na ruim dertig jaar brak in 1998 een belangrijk moment aan. Gingen ze opnieuw investeren en verbouwen of was het tijd voor een nieuwe fase? Guus en Wil kozen ervoor de winkelruimte te verhuren. Inmiddels is het pand volledig omgebouwd tot woonhuis en zijn ze zelf gaan wonen aan het Kerkepad. Toch blijft ‘Kerkstraat 11’ voor veel Baviaonen nog altijd, ‘daor waor Carton zat mee zun schoenen’.
Een leven midden in de Bavelse gemeenschap
Ook buiten de winkel waren Guus en Wil altijd nauw betrokken bij het dorp. Wil is nog steeds actief voor de parochie en het Brigidakoor. Ook is zij erelid van het gemengd koor Ambicius waar zij ook 50 jaar de muziek verzorgd heeft. Ze maakt roosters en ondersteunt bij uitvaarten. Guus hielp bij de heroprichting van de middenstandsvereniging en was medeoprichter van Bavel Anno 1920, waar hij jarenlang bestuurslid en penningmeester was.
Hoewel de gezondheid inmiddels wat meer aandacht vraagt, blijven ze actief. Ze fietsen en zwemmen nog regelmatig en genieten van alles wat Bavel levendig houdt, zoals ook de bedrijvigheid op de Groene Long.
Hun geheim voor zestig jaar huwelijk? Daar hoeven ze niet lang over na te denken. Van elkaar houden en af en toe ruzie maken, zeggen ze lachend. Dan heb je tenminste ook weer iets om goed te maken.
Zestig jaar na die eerste dans in Princenhage walsen Guus (86) en Wil (81) nog altijd samen dezelfde kant op. Ze kijken terug op een leven vol mooie herinneringen met hun kinderen en kleinkinderen. Ook hun band met Bavel is nog altijd sterk. Daarmee laten ze zien waar het echt om gaat. Er voor elkaar zijn, samen lachen en samen verder gaan.
Opmerkingen